旅宿 (杜牧)
唐詩三百首
中文原文来自维基文库(公有领域)。译文为机器翻译,可能有误。 · 原文 ↗
旅宿 (杜牧)
旅館無良伴,凝情自悄然。
寒燈思舊事,斷雁警愁眠。
遠夢歸侵曉,家書到隔年。
湘江好煙月,門繫釣魚船。
唐詩三百首
لا رفيق صالح في الفندق، أُجمِعُ همومي في صمت.
تحت ضوء المصباح البارد أسترجع ذكريات الماضي، ونعيب الإوزة الوحيدة يُزعج نومي الحزين.
أحلامي البتعيدة تعود مع تسلل الفجر، ورسائل الأهل لا تصل إلا بعد عام.
نهر شيانغ جميل بقمره وضبابه، وعند الباب مربوط قارب صيد.
الإقامة في السفر (دو مو)
Lodged in an inn, no kindred soul near,
I sit in silence, lost in thought and fear.
A cold lamp stirs memories of days gone by,
A lone wild goose startles my fretful sigh.
Far dreams of home linger past dawn's first light,
Letters from loved ones arrive a year too late.
The Xiang River glimmers with mist and moon so bright,
At my gate a fishing boat is moored for the night.
